تقطیب

تقطیب. [ ت َ ] ( ع مص ) روی فراهم کشیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). آژنگ افکندن میان دو ابرو. || ترش نمودن روی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( ناظم الاطباء ). || آمیختن می را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

(تَ ) [ ع. ] (مص م. ) رو ترش کردن، گره به پیشانی زدن.

۱ - ( مصدر ) روی در هم کشیدن روترش کردن گره به پیشانی زدن. ۲ - ترشرویی. جمع: تقطیبات.

رو ترش کردن، گره به پیشانی زدن.