تقزع

لغت نامه دهخدا

تقزع.[ ت َ ق َزْ زُ ] ( ع مص ) آماده دویدن شدن اسب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || پراکنده شدن قوم. ( از اقرب الموارد ). تقشع ابر. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تقشع شود.

کس ننه یعنی چه؟
کس ننه یعنی چه؟
تیام یعنی چه؟
تیام یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز