لغت نامه دهخدا
( تسخئة ) تسخئة. [ ت َ خ ِ ءَ ] ( ع مص ) قرار دادن مخرجی از برای آتش در زیر دیگ. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به سخ ء شود.
( تسخئة ) تسخئة. [ ت َ خ ِ ءَ ] ( ع مص ) قرار دادن مخرجی از برای آتش در زیر دیگ. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به سخ ء شود.