لغت نامه دهخدا
( تسبغة ) تسبغة.[ ت َ ب ِ / ب َ غ َ ] ( ع اِ ) تسبغ. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). دامن خود که بر زره نشیند. ج، تسابغ. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تسبغ و تسابغ شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟