تخطل

لغت نامه دهخدا

تخطل. [ ت َ خ َطْ طُ ] ( ع مص ) خرامیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تبختر و تلوی در رفتن. ( اقرب الموارد ) ( المنجد ).