تثفیل
لغت نامه دهخدا
تثفیل. [ ت َ ] ( ع مص ) خوردن طعام را با شیر. ( از قطر المحیط ) ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || ثفال گستردن آسیا را. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
تثفیل. [ ت َ ] ( ع مص ) خوردن طعام را با شیر. ( از قطر المحیط ) ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || ثفال گستردن آسیا را. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).