بلأزاه

لغت نامه دهخدا

( بلأزاة ) بلأزاة. [ ب َ ءَ ] ( ع ص ) ناقة بلأزاة؛ ماده شتر سخت و شدید. ( از ذیل اقرب الموارد از تاج ). بلأزی. و رجوع به بلأزی شود.