لغت نامه دهخدا
برنگاریدن. [ ب َ ن ِ دَ ] ( مص مرکب ) ( از: پیشوند بر + مصدر نگاریدن ) نگاشتن. نقش کردن:
بر او برنگارید جمشید را
پرستنده ماه و خورشید را.دقیقی.رجوع به نگاریدن و نگاشتن و برنگاشتن شود.
برنگاریدن. [ ب َ ن ِ دَ ] ( مص مرکب ) ( از: پیشوند بر + مصدر نگاریدن ) نگاشتن. نقش کردن:
بر او برنگارید جمشید را
پرستنده ماه و خورشید را.دقیقی.رجوع به نگاریدن و نگاشتن و برنگاشتن شود.