لغت نامه دهخدا
برازوئید. [ ب ِ زُ ] ( فرانسوی، اِ ) انبطرون. ( یادداشت مؤلف ). الشبیه بالکراث. نوعی گیاه است که بر روی سنگهای کناره دریا می روید. رجوع به انبطرون شود.
برازوئید. [ ب ِ زُ ] ( فرانسوی، اِ ) انبطرون. ( یادداشت مؤلف ). الشبیه بالکراث. نوعی گیاه است که بر روی سنگهای کناره دریا می روید. رجوع به انبطرون شود.