باستره
لغت نامه دهخدا
باستره. [ ت َ رَ / رِ ] ( اِ ) کشتزار. ( شعوری ج 1 ورق 192 ). || تاریخ خوان. قصه گوی. ( شعوری ج 1 ص 192 ) و رجوع به باسره و باسرم شود.
باستره. [ ت َ رَ / رِ ] ( اِ ) کشتزار. ( شعوری ج 1 ورق 192 ). || تاریخ خوان. قصه گوی. ( شعوری ج 1 ص 192 ) و رجوع به باسره و باسرم شود.