لغت نامه دهخدا
باسرم. [ س َ ] ( اِ ) زمینی را گویند که بجهت کشت و زراعت کردن آماده و مهیا کرده باشند. کشتزار. ( برهان ) ( انجمن آرای ناصری ) ( فرهنگ جهانگیری ) ( هفت قلزم ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). زمینی است که برای زراعت حاضر کنند. ( فرهنگ شعوری ). باسره وباسرم، زمین شیار کرده که مهیای زراعت باشد. ( رشیدی ). و رجوع به باسره شود.
