لغت نامه دهخدا
بابونج رومی. [ ن َ ج ِ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دارای برگهای بسیار بریده و ساقه های نازک که بخور آن برای تسکین سرفه بکار میرود. ( گیاه شناسی گل گلاب چ دانشگاه طهران ص 264 ذیل بابونه رومی ). کامومیل رومن ( بابونه رومی ). تیره: سینانتره رادیه. قسمت قابل مصرف: گل. مواد مؤثره: اسانس، گلوکزید. مورد استعمال: روغن کامومیل. ( کارآموزی داروسازی ص 199 ذیل کلمه کامومیل رومن یا بابونه رومی ). بابونه شیرازی.