النجه خان
لغت نامه دهخدا
النجه خان. [ اَ ل َ ج َ ] ( اِخ ) ابن کیوک خان بن دیب باقوی بن المجنه خان بن ترک. از پادشاهان قدیم ترک که پدر دو پسر بنام تاتار و مغول بود. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 6 شود.
النجه خان. [ اَ ل َ ج َ ] ( اِخ ) ابن کیوک خان بن دیب باقوی بن المجنه خان بن ترک. از پادشاهان قدیم ترک که پدر دو پسر بنام تاتار و مغول بود. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 6 شود.