لغت نامه دهخدا
اعداد اهرامی. [ اَ دِ اَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عددهای اهرامی ( در اصطلاح ریاضی ) این آن است که مربعهای متوالی یک بر دیگر نهند تا همچون آن هرمین ( هرمی ) گردند که برابر مصراند. و بدیدار چنان بود که سنگهای ترازو یک بر دیگر نهی، خرد زبر بزرگ، تا چون پایه های گردند یکدیگر را ببالا راست و نموده او آن است که یکی نخستین مربع است. چون او را بر چهار نهی که دوم مربع است و آنگه هر دو را بر نُه که سوم مربع است، آنگه بر شانزده که چهارم مربع است و همچنین تا آنجا که خواهی و این را هندوان برک سنکلت خوانند. و بود که این هرم ازمکعبهای متوالی کرده آید و آنگاه بالای پایه ها راست نبود. و نموده او آن است که یکی نخستین مکعب است. او را بر هشت نهی که دوم مکعب است و آنگه بر بیست وهفت، آنگه بر شصت وچهارم و این را هندوان کهن سنکلت خوانند و خاصیت عددها و نامهای ایشان بی نهایت اند چنانکه عدد بی نهایت است. ( از التفهیم بیرونی صص 40 - 41 ).
