لغت نامه دهخدا
( اصحاب سمرة ) اصحاب سمرة. [ اَ ب ِ س َ م ُ رَ ] ( اِخ ) کسانی که با پیامبر در زیر درخت سبز بیعت کردند، چنانکه در قرآن کریم آمده است: لقد رضی اﷲ عن المؤمنین اذ یبایعونک تحت الشجرة. ( 18/48 ). و ابوالفتوح در تفسیر آن آرد: حق تعالی گفت راضی شد خدای تعالی از مؤمنان چون با تو بیعت کردند در زیر درخت. گفتند درخت سمره بود.( تفسیر ابوالفتوح چ قمشه ای ج 9 ص 14 ). و رجوع به همان صفحه تا ص 150 و امتاع الاسماع ج 1 ص 407 و 291 شود.