لغت نامه دهخدا
اصاغی. [ اَ ] ( اِخ ) شهریست. ( منتهی الارب ). نام جایی است در شعر ساعدةبن جُؤَیّة الهذلی، قال:
ولو انه اذ کان ما حم واقعاً
بجانب من یحفی و من یتودد
لهن بمابین الاصاغی و منصح
تعاو کما عج الحجیج الملبد.( از معجم البلدان ).
اصاغی. [ اَ ] ( اِخ ) شهریست. ( منتهی الارب ). نام جایی است در شعر ساعدةبن جُؤَیّة الهذلی، قال:
ولو انه اذ کان ما حم واقعاً
بجانب من یحفی و من یتودد
لهن بمابین الاصاغی و منصح
تعاو کما عج الحجیج الملبد.( از معجم البلدان ).
