لغت نامه دهخدا
اسجهرار. [اِ ج ِ ] ( ع مص ) اسجهرار نبات؛ بالیدن و گسترده شدن.بالیدن نبات و منبسط و گسترده گردیدن آن. ( منتهی الارب ). || اسجهرار سراب؛ نمودن و ناپدید شدن. ( از منتهی الارب ). سپید نمودن سراب در بیابان. || اسجهرار باد؛ پیش آمدن آن. ( منتهی الارب ).
