لغت نامه دهخدا
اخیاف. [ اِخ ْ ] ( ع مص ) اخافه. آمدن بخیف منی و فروکش شدن در آن. ( منتهی الارب ).
اخیاف. [ اَخ ْ ] ( ع ص، اِ ) مختلفان: هم اخیاف ٌ.
- اخوه اخیاف؛ برادران که مادر آنها یک باشد و پدر آنها مختلف. برادران مادری.
- اولاد اخیاف، بنواخیاف؛ برادران که از یک مادر و از دو پدر باشند.
- قوم اخیاف؛ مختلفین در اصل و متفقین در حال.
