لغت نامه دهخدا
احدی الحسنیین. [ اِ دَل ْ ح ُ ن َ ی َی ْ ] ( ع اِ مرکب ) یکی از دو نیکوئی. یکی از دو نیکی: که از احدی الحسنیین خالی نباشد. ( گلستان ). مالک بن سنان گفت: یا رسول اﷲ بخدا سوگندکه ما در میان احدی الحسنیینیم که آن ظفر است یا شهادت و هر دو صورت مطلوب و مرغوب ماست. ( روضةالصفا ).