ابن سمره ابوالخطاب عمر بن علی جعدی

[ویکی فقه] اِبْن ِ سَمُره، ابوالخطاب عمر بن علی بن سَمُرة بن حسین بن سَمُرة جعدی (۵۴۷ - پس از ۵۸۶ق /۱۱۵۲- پس از ۱۱۹۰م )، فقیه و مورخ یمنی می باشد.
نسبت جعدی از جعدة بن کعب بن ربیعة گرفته شد که نسبش به مَعَد بن عدنان می رسد.
ابن سمره، عمر، طبقات فقهاء الیمن، ج۱، ص۱-۲، به کوشش فؤاد سید، قاهره، ۱۹۵۷م.
نزد گروهی از جمله مسعود بن حسّان بن حرب جعدی فقیه معروف به ابن مهندین، اصواب بن تهامی و سعید بن عمرو بن موسی جرادی قرآن آموخت و فقه را از علی بن احمد یهاقری، زید بن عبدالله همدانی و سالم بن مهدی اخفری فرا گرفت و از احمد بن محمد ابن زیدبن حسان نیز فقه و ادبیات عرب آموخت.
ابن سمره، عمر، طبقات فقهاء الیمن، ج۱، ص۳-۴، به کوشش فؤاد سید، قاهره، ۱۹۵۷م.
در نواحی مختلف یمن از جانب طاهر بن یحیی به قضاء و افتاء پرداخت. پس به اَبُین رفت و از جانب قاضی اثیرالدین در ۵۸۰ق /۱۱۸۴م به منصب قضای آنجا گمارده شد
جَنَدی، یوسف،السلوک فی طبقات العلماء و الملوک، ج۲، ص۱۷، نسخه عکسی کتابخانه مرکز.
...