لغت نامه دهخدا
یرغا. [ ی ُ ] ( ترکی، ص ) راهوار و تیزرو. ( غیاث ) ( آنندراج ). یرغه:
سکسکانید از دمم یرغا شوید
تا یواش و مرکب سلطان بوید.مولوی.و رجوع به یرغه شود. || ( اِ ) نوعی حرکت اسب و آن نرم تر و زیباتر از یرتمه است. یرتمه. || به معنی یلغار نیز نوشته اند. ( غیاث ) ( آنندراج ).