لغت نامه دهخدا
یربوزه. [ ی َ زَ/ زِ ] ( ترکی، اِ ) رجله ( بقلة الحمقاء ). ( از تذکره ٔداود ضریر انطاکی ج 1 ص 350 ). و رجوع به یربوز شود.
یربوزه. [ ی َ زَ/ زِ ] ( ترکی، اِ ) رجله ( بقلة الحمقاء ). ( از تذکره ٔداود ضریر انطاکی ج 1 ص 350 ). و رجوع به یربوز شود.
رجله