لغت نامه دهخدا
گون دوفار. [ گُن ْ دُ ] ( اِخ ) یکی از پادشاهان نامی سیستان بوده است. و بنابر یک داستان هندی وی یکی از حواریون مسیح بوده است، که در زمان او در سال 29 م. به هند مسافرت کرده. این پادشاه نقاط بسیاری زیر فرمانروائی خود داشته و سکه های او در هرات و قندهار و سیستان و گاه در پنجاب هند نیز یافت گردیده است. ( از تاریخ ایران باستان ج 3 ص 3263 ).
