لغت نامه دهخدا
گوشه پسله. [ ش َ / ش ِپ َ س َ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) گوشه کنار. جای دورافتاده. || ( ق مرکب ) در نهان. نهانی. پنهانی.
گوشه پسله. [ ش َ / ش ِپ َ س َ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) گوشه کنار. جای دورافتاده. || ( ق مرکب ) در نهان. نهانی. پنهانی.
( ~. پَ لِ ) (اِمر. ) (عا. ) جای دور افتاده.
۱ - ( اسم ) جای دور افتاده. ۲ - در نهان پنهانی.
(عا.)
جای دور افتاده.