گل براندودن

گل براندودن. [ گ ِ ب َ اَ دَ ] ( مص مرکب ) بستن به گل. مسدود کردن با گل. || استوار کردن چنانکه خبری از آن نتواند درشدن:
در خلق را گل براندوده ام
در این در بدین دولت آسوده ام.نظامی.