گشنیان یکی از روستاهای کوچک و کمجمعیت استان مازندران در شمال ایران است که در محدوده شهرستان سوادکوه شمالی قرار دارد. این روستا از نظر تقسیمات کشوری در دهستان لفور واقع شده و به عنوان یکی از روستاهای این ناحیه شناخته میشود. گشنیان در منطقهای کوهستانی و جنگلی قرار گرفته و دارای طبیعتی سرسبز و آبوهوای معتدل و مرطوب شمالی است. این موقعیت جغرافیایی باعث شده که روستا از چشماندازهای طبیعی زیبا و محیطی آرام برخوردار باشد. ساکنان این روستا عمدتاً در فعالیتهای سنتی مانند کشاورزی و دامداری مشغول هستند و سبک زندگی روستایی دارند. بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۱۱۰ نفر گزارش شده است. این جمعیت در قالب حدود ۴۶ خانوار در روستا سکونت داشتهاند که نشاندهنده بافت کوچک و صمیمی آن است. گشنیان مانند بسیاری از روستاهای منطقه لفور، دارای پیوندهای اجتماعی نزدیک میان ساکنان خود است. این روستا به دلیل قرار گرفتن در دل طبیعت جنگلی، از نظر گردشگری طبیعی نیز ظرفیتهایی دارد. در مجموع، گشنیان روستایی کوچک و آرام در شهرستان سوادکوه شمالی است که در دل طبیعت زیبای مازندران قرار گرفته است.
گشنیان
لغت نامه دهخدا
گشنیان. [ گ ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان لفور بخش مرکزی شهرستان شاهی واقع در 16هزارگزی جنوب باختری شیرگاه. هوای آن معتدل و دارای 750 تن سکنه است. آب آن از رودخانه ارز و محصول آن برنج، لبنیات و مختصر چای است. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان کرباس و شال بافی است. راه آن مالرو است و در تابستان گله داران به ییلاقات گردنه سر و لرزنه میروند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).
دانشنامه عمومی
گشنیان، روستایی است از توابع بخش شیرگاه شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان لفور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر ( ۴۶خانوار ) بوده است.
