گردگردی
لغت نامه دهخدا
گردگردی. [ گ ِ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل گِرد گردیدن. دَوَران. گردش مستدیر. رجوع به گردیدن شود.
فرهنگ فارسی
دوران گردش مستدیر.
گردگردی. [ گ ِ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل گِرد گردیدن. دَوَران. گردش مستدیر. رجوع به گردیدن شود.
دوران گردش مستدیر.