لغت نامه دهخدا
گردبینی. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) آنکه بینی وی سپس رفته باشد و سر بینی او اندکی بلند باشد. اخنس.
گردبینی. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) آنکه بینی وی سپس رفته باشد و سر بینی او اندکی بلند باشد. اخنس.
آنکه بینی اش سپس رفته باشد و سر بینی او اندکی بلند بود.