لغت نامه دهخدا
گجنه. [ گ ُ ن ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان جلگه زوزن بخش خواف شهرستان تربت حیدریه، 50هزارگزی جنوب رود و3هزارگزی شمال زوزن. جلگه، گرمسیر و سکنه آن 150 تن. آب آن از قنات. محصول آن غلات. شغل اهالی زراعت، گله داری و صنایع دستی آنان کرباس بافی است. راه مالرو و تلفن خانه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
