کژدل

کژدل. [ ک َ دِ ] ( ص مرکب ) کژخاطر. کنایه از کسی که مزاج او براستقامت نباشد و در موزون و ناموزون فرق نکند. ( آنندراج ). بداندیش. بدنهاد. ( ناظم الاطباء ):
چون صبا مجموعه گل را به آب ژاله شست
کژ دلم خوان گر نظر بر صفحه دفتر کنم.حافظ.رجوع به کژخاطر شود.

کج طبیعت، کج دل، کج طبع، کج خاطر، کج سلیقه.

( صفت ) کژ خاطر: ( چون صبا مجموع. گل را باب ژاله شست کژ دلم خوان گر نظر بر صفح. دفترکنم ). ( حافظ )