کشتا

کشتا. [ ک ِ ] ( ص )خشک. کِشتَه. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به کشته شود.
- پنیر کشتا؛ پنیری چرب که آن را به قالبهای بزرگ در مازندران خشک کنند و سپس بکار برند. ( یادداشت مؤلف ).