لغت نامه دهخدا
کاوول. ( اِ ) بمعنی چاشنی گیراست که سفره چی باشد و بکاول را نیز میگویند که ترکان توشمال گویند. ( برهان ). کاول. رجوع به کاول شود.
کاوول. ( اِ ) بمعنی چاشنی گیراست که سفره چی باشد و بکاول را نیز میگویند که ترکان توشمال گویند. ( برهان ). کاول. رجوع به کاول شود.
بمعنی چاشنی گیر است که سفره چی باشد