لغت نامه دهخدا
کافر شکستن. [ ف ِ / ف َ ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب )بر کافر پیروز شدن. کافر را شکست دادن:
در تو آن مردی نمی بینم که کافر بشکنی
بشکن ار مردی هوای نفس کافرکیش را.سعدی.
کافر شکستن. [ ف ِ / ف َ ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب )بر کافر پیروز شدن. کافر را شکست دادن:
در تو آن مردی نمی بینم که کافر بشکنی
بشکن ار مردی هوای نفس کافرکیش را.سعدی.
( مصدر ) بر کافر پیروز شدن علبه کردن بر ملحد: [ در تو آن مردی نمی بینم که کافر بشکنی بشکن از مردی هوای نفس کافر کیش را ]. ( سعدی )