ژاشت
لغت نامه دهخدا
ژاشت. ( اِخ ) ناحیتی است از حدود ماوراءالنهر اندر کوهها و شکستگی ها و اندر میان بتمان و ختلان نهاده، با روستاها و کشت و برز بسیار و مهتران این ناحیت را دهقان ژاشت خوانند. ( حدود العالم چ طهران ص 72 ). از اقلیم پنجم است. ( التفهیم ص 199 ).
جمله سازی با ژاشت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او پس از ساعتها فعالیت بدنی شدید در فضای باز، با ژاشت و اشتیاق بسیار زیاد به سمت اولین وعده غذایی گرم و مقوی خود حرکت کرد.
💡 در ادبیات کلاسیک، ژاشت بیپایان روح برای رسیدن به کمال و حقیقت، همواره به عنوان یکی از مهمترین ویژگیهای انسانهای خردمند و عارف مطرح شده است.
💡 برای موفقیت در هر مسیر دشواری، داشتن ژاشت و انگیزه درونی بسیار حیاتی است تا فرد بتواند در برابر چالشهای مسیر به راحتی تسلیم نشود.