لغت نامه دهخدا
بتمان. [ ] ( اِخ ) ناحیتی است [ به ماوراء النهر ] اندر کوهها و شکستگی ها از حدود سروشنه، و او را سه حد است: بتمان اندرونی و بتمان میانه و بتمان بیرونی. و این ناحیتی است باکشت و برز بسیار، و جای درویشان، و اندر کوههای وی معدن نوشادرست بسیار. ( از حدود العالم ). گمان میرود که جمع بتم یا صورتی از بتم است. رجوع به بتم شود.