لغت نامه دهخدا
چلبی افندی. [ چ َ ل َ اَ ف َ ] ( اِخ ) مرشد طایفه ای در اویش مولویه در قونیه آسیای صغیر. ( از کتاب از سعدی تا جامی تألیف ادوارد برون، ترجمه حکمت ص 540 ). شیخ حسام الدین، حسن بن محمدبن الحسن بن اخی ترک که مرید ملای روم بوده و مولوی، مثنوی مشهور خود را به تشویق وی سروده است، حسام الدین چلبی. و رجوع به چلبی حسام الدین و حسام الدین چلبی شود.