معنی چاغاله | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

چاغاله. [ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) چاقاله. چغاله. اَخکوک. بادام و زردآلو و هلوی سبز نارسیده. چاغاله بادام. بادام نارس. زرد آلوی نارس. هلوی نارس.
- چاغاله مجتهد؛ بمزاح، مجتهدی جوان.
و رجوع بچاقاله و چغاله و اخکوک شود.