لغت نامه دهخدا
چاشت خورانیدن. [ خوَ / خ ُ دَ ] ( مص مرکب ) طعام دادن. غذای صبح یا ناهار کسی را خوراندن. صبحانه یا ناهار اطعام کردن. تَغدیَه؛ چاشت خورانیدن. ( منتهی الارب ).
چاشت خورانیدن. [ خوَ / خ ُ دَ ] ( مص مرکب ) طعام دادن. غذای صبح یا ناهار کسی را خوراندن. صبحانه یا ناهار اطعام کردن. تَغدیَه؛ چاشت خورانیدن. ( منتهی الارب ).
طعام دادن. غذای صبح یا ناهار کسی را خوراندن. صبحانه یا ناهار اطعام کردن. تغذیه.