پیکرشکن
متضادها
پیکر ساز
لغت نامه دهخدا
پیکرشکن. [ پ َ /پ ِ ک َ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) که پیکر شکند:
ز پولاد پیکان پیکرشکن
تن کوه لرزنده بر خویشتن.نظامی.
پیکر ساز
پیکرشکن. [ پ َ /پ ِ ک َ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) که پیکر شکند:
ز پولاد پیکان پیکرشکن
تن کوه لرزنده بر خویشتن.نظامی.