پیهن تصویر معنی پیهن متضادها ناهموار، مرتفع لغت نامه دهخدا پیهن. [ هََ ] ( اِ ) جانوری که بر پشت وی سیخهاست. خارپشت. بیهن. خارپشت بزرگ تیرانداز. اُسغر. رجوع به بیهن شود. فرهنگ عمید = سیخول کلمات مرتبط بیهن خارپشت زکاسه کاسج رداح پشت خار