پکوک
لغت نامه دهخدا
پکوک. [پ َ ] ( اِ ) پتک آهنگران باشد و بعربی مطراق خوانند. ( برهان قاطع ) ( فرهنگ جهانگیری ). || تکیه گاه چوبین که بر کنار بام نصب کنند و آنرا بعربی محجر خوانند. ( برهان قاطع ) ( فرهنگ جهانگیری ). طارمی. نرده چوبین که بر کنار بام و صفه و ایوان سازند تا کس نیفتد. || عمارت عالی. ( فرهنگ جهانگیری ).
فرهنگ معین
(پَ ) (اِ. ) ۱ - پتک آهنگران. ۲ - نردة جلو ایوان.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- پتک آهنگران مطراق. ۲- نرد. چوبین که بر کنار بام و صف. ایوان سازند تا کسی نیفتد طارمی.
ویکی واژه
پتک آهنگران.
نردة جلو ایوان.