پوف
مترادفها
پف، فوت
لغت نامه دهخدا
پوف. [ ف ف ] ( اِ صوت ) حکایت آواز دمیدن هوا با لبهای به هم آمده بر چیزی گرم. || ( اِ ) در زبان کودکان شیرخواره هر خوردنی و آشامیدنی گرم چون آش و پلو و چای و جز آن. بوف. بوفه. پوفه.
فرهنگ فارسی
( اسم ) غذا طعام.
پف، فوت
پوف. [ ف ف ] ( اِ صوت ) حکایت آواز دمیدن هوا با لبهای به هم آمده بر چیزی گرم. || ( اِ ) در زبان کودکان شیرخواره هر خوردنی و آشامیدنی گرم چون آش و پلو و چای و جز آن. بوف. بوفه. پوفه.
( اسم ) غذا طعام.