زبان اطفال
مترادفها
زبان کودکان
متضادها
زبان بزرگسالان
لغت نامه دهخدا
زبان اطفال. [ زَ ن ِ اَ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) زبان مخصوصی که مادران بااطفال بدان سخن میگویند و اسم اشیاء را با تحریفی خاص ادا میکنند و یا نامی دیگر بر آن مینهند مانند:
اَخ = بد. تلخ، پاپا = پدر، پوفه = آش و هرچیز خوردنی، توتو = مرغ، قاقا = شیرینی.
|| زبان کودکانه. زبان کودکی. زبانی ساده و بچگانه که با کودکان گویند. رجوع به زبان کودکی شود.
جمله سازی با زبان اطفال
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 خواندند مشت جهال یا مرگ یاستقلال و اندر زبان اطفال تلقین شد این عبارت
💡 درک دقیق صحبتهای کوچکترها بسیار دشوار است، زیرا زبان اطفال هنوز به بلوغ و نظم کلامی که در بزرگسالان دیده میشود، نرسیده است.
💡 نویسندگان داستانهای کودک سعی میکنند با استفاده از کلمات ساده و شبیه به زبان اطفال، توجه و علاقه کودکان را به داستان جلب کنند.
💡 او با صبر و حوصله سعی داشت با استفاده از زبان اطفال و حرکات صورت، با نوزاد تازه متولد شده ارتباط برقرار کند.