پشخیدن
لغت نامه دهخدا
پشخیدن. [ پ َ دَ ] ( مص ) پاشیدن: ساشاش؛ آنچه بپشخد از خون. ( السامی فی الاسامی ). صورت صحیح این لفظ پشنجیدن است. رجوع به این پشنجیدن شود.
جمله سازی با پشخیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با شنیدن خبرهای ناخوشایند و غیرمنتظره، او ناخودآگاه به عقب پشخید و از شدت شوک، توانایی صحبت کردن با اطرافیان خود را برای مدتی از دست داد.
💡 در میان معرکه جنگ، وقتی سربازان با قدرت دشمن روبرو شدند، بسیاری از آنها از ترس و وحشت به عقب پشخیدند و نظم صفوف را بر هم زدند.
💡 او سعی کرد با مشاهده آن صحنه هولناک، نگاه خود را برگرداند، اما ناخودآگاه پشخیدن و عقبنشینی از حقیقت برایش غیرممکن به نظر میرسید.