پرتکی

لغت نامه دهخدا

پرتکی. [پ َ ت َ ] ( ص، ق ) در تداول عوام، بی تعقل. بی اندیشه.
- پرتکی گفتن؛ پرتکی جواب دادن.

بی اندیشه بی فکر و تعقل: پرتکی چیزی گفت.