لغت نامه دهخدا
پادکاله. [ دُ ل ِ ] ( اِخ ) ایالتی از فرانسه مرکب از آرتوا و بولونه و کالزی و پون تیو. و پنج ناحیه و چهل و شش بلوک و 905 قصبه و 1205191 تن سکنه دارد. و تسمیه آن بدین نام برای ِ قرب با تنگه پادکاله است.
پادکاله. [ دُ ل ِ ] ( اِخ ) تنگه یا بابی کم عمق میان فرانسه و انگلستان به پهنای 31 هزارگز که دریای مانش را به بحر شمال متصل میکند و کشتی رانی آن مهم است.