لغت نامه دهخدا
پاخره. [ خ َ رَ / رِ / خ ِ رَ / رَ ] ( اِ مرکب ) صفه و نشیمنی که پیش در خانه سازند. ( برهان ). سکوی در خانه.
پاخره. [ خ َ رَ / رِ / خ ِ رَ / رَ ] ( اِ مرکب ) صفه و نشیمنی که پیش در خانه سازند. ( برهان ). سکوی در خانه.
(خَ یا خِ رِ ) ( اِ. ) سکویی که کنارِ درِ خانه برای نشستن درست می کردند.
سکویی که کنارِ درِ خانه برای نشستن درست میکردند.