وهج
لغت نامه دهخدا
وهج. [ وَ هََ ] ( ع اِمص ) سوزانی آتش و افروختگی آن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). افروختگی و سوزش آتش. ( غیاث اللغات ).
وهج. [ وَ ] ( ع مص ) وَهَجان. افروخته شدن آتش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). شعله زدن آتش. ( غیاث اللغات ) ( از اقرب الموارد ).
وهج. [ وَ هََ ] ( ع ص ) ( یوم... ) روز سخت گرم.
فرهنگ فارسی
روز سخت گرم.
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)
. وهج به معنی افروخته شدن و حرارت دادن است «وَهَجَتِ النَّارُ وَ الشَّمْسُ: اِتَّقَدَتْ» وَهَّاج مبالغه است به معنی مشتعل با نور بزرگ،مراد از آن در آیه آفتاب است یعنی: بالای شما هفت آسمان محکم بناکردیم و چراغی بسیار حرارت ده و نورافشان قرار دادیم رجوع شود به «سمو - سماء» راجع به هفت آسمان. این لفظ فقط یکبار در قرآن مجید آمده است. راغب گوید: وهج حصول نور و حرارت است از آتش و آن با وهاج بودن آفتاب کاملا درست است.
جمله سازی با وهج
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در لحظهای که خورشید در اوج خود بود، وهج نور تابناک آن باعث شد که دید ما در محیط باز به شدت کاهش یافته و چشمهایمان دچار سوزش شود.
💡 شاعر با توصیف وهج شعلههای آتش در شبهای سرد زمستان، سعی داشت شدت گرما و قدرت سوزندگی آن آتش را در ذهن مخاطبان خود به تصویر بکشد.
💡 در میان جمعیت پرشور، وهج هیجان و اشتیاق به وضوح در چهرهها دیده میشد و همه با تمام وجود منتظر شروع مراسم رسمی بودند.