لغت نامه دهخدا
وقیحه. [ وَ ح َ / ح ِ ] ( از ع، ص ) مؤنث وقیح. زن بی شرم:
رغم این نفس وقیحه خوی را
گر نپوشم رو، خراشد روی را.مولوی.
وقیحه. [ وَ ح َ / ح ِ ] ( از ع، ص ) مؤنث وقیح. زن بی شرم:
رغم این نفس وقیحه خوی را
گر نپوشم رو، خراشد روی را.مولوی.