وقف اختیاری

[ویکی فقه] اختیار انتخاب محل وقف توسط قاری را وقف اختیاری گویند.
ابن جَزَری در یک تقسیم کلّی، وقف را بر دو قسم می داند: اختیاری و اضطراری. هرگاه هنگام وقف، کلام از جهت لفظ یا معنا یا هر دو تمام باشد، در این وقف، قاری به اختیار خود کلمه ای را انتخاب و بر آن وقف می کند.
انواع وقف اختیاری
برای وقف اختیاری گونه های مختلفی ذکر کرده اند: تام؛ کافی؛ حسن؛ اکفی؛ احسن؛ شبه حسن؛ شبه تام؛ غفران؛ معانقه.
← توضیح
کلام تام، گاهی بنابر یک تفسیر یا اعراب یا قرائت، تام است و بنابر تفسیر یا اعراب یا قرائت دیگر غیر تام است، مثل: (وَمَا یَعْلَمُ تَاْوِیلَهُ اِلاَّ اللّهُ) که بنابر استیناف جمله بعد (وَالرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ یَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ کُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا)، تام است و وقف بر آن هم، وقف تام است، و بنابر معطوف بودن جمله بعد، غیر تام است و وقف بر آن هم، وقف غیر تام است.
← تفاضل بین مصادیق وقف تام
...